وبلاگ
🔹 خواهرها و برادرهای همسمپادی سلام!
این روزها یک جنگ تمدنی بنیادین با همه پیچیدگیها و دشواریهایش در دنیای ما در جریان است. جنگی که ما چند ماهی با پذیرش آتشبس و ورود به مذاکرات همه تلاشمان را کردیم تا از آن دور بشویم. اما جنگ شروع شد و چه ناجوانمردانه و به خلاف همه پروتکلهای جهانی آدمها را به صفبندی در دو طرف میدان ناچار کرد.
🔸 از اینجا که من ایستادهام، یک طرف جنگ اهالی کاخ سفیدند که آدمکشی و بچهآزاریشان در اپستین رسوای خاص و عام است و نامردهای اسراییلی که ۹۰۰۰۰ انسان را مثل آب خوردن در غزه به خاک و خون کشیدند و البته حاکمان شکم گنده عربی که تا خرخره از پول نفت مردمشان خوردهاند؛ همگی بنده لذت و رهای از عقل و شرف و قانون.
🔹 این طرف اما، مردی است که من سادهزیستی و مهربانی و عقلانیت او را از نزدیک دیدهام. مردی که میگفت تا نفس دارد از جامعه نخبگان دفاع میکند؛ مردی که شاعران و جوانان و متخصصان دانش بنیانها به یکسان او را پدر و حامی خود میدانستند؛ مردی که ایران دوستی و مسلمانی در کنار هم را به شاگردانش آموخت و برای مخالفانش هم -که آنها را فرزندان خود می نامید- دلسوزی و پادرمیانی کرد. البته که در اردوگاه او خطا و کندی و ضعف هم پیدا میشد اما تلاش بی امان و امیدوارانه او برای رفع این چالشها تا آخرین لحظه زندگیش ادامه داشت.
🔸 از اینجا که من ایستادهام، تفاوت روایتهایی هم وجود دارد که ذهن ها را در هر دو طرف قصه به خود مشغول کرده است؛ اما صفبندی حق و باطل آنچنان واضح است که جان دادن برای حقیقت، برای اسلام، برای ایران و برای امام غایبی که در راه است را از عسل شیرین تر میکند.
🔹 دوستان خوب من، برایتان دعا میکنم که در جبهه درست این نبرد تمدنی بایستید و در هر جبههای که هستید عاقلانه و عاشقانه، دور از جو زدگیهای عجولانه، بجنگید. شما هم برای من دعا کنید که از شهادت در راه حقیقت باز نمانم.
الهام یاوری؛ فارغالتحصیل و رئیس سمپاد🌻
